لوبيا تركيب شيميايى : تركيب شيميايى دانه لوبياى سبز و خشك با يك‌ديگر متفاوت است . در جدول زير ، مقادير درصد مواد كلى آنها با دانه سوژا مقايسه شده است . دانه لوبياى سبز / دانه لوبياى خشك / دانه رسيده سوژا آب / 17 / 89 / 60 / 13 / 30 / 11 مواد آلبومينوئيدى / 7 / 2 / 22 / 23 مواد هيدروكربنه / 42 / 7 / 54 / 61 / 26 مواد چرب / 21 / 0 / 54 / 1 / 17 خاكستر / 70 / 0 / 54 / 3 / 50 / 4 در ميوه لوبيا سبز ( پيله ) كه محتوى دانه است ، معادل 75 / 0 درصد اينوزيت و 16 / 1 درصد ساكارز وجود دارد . در هنگام رسيدن ميوه ، مواد مختلف نظير آسپاراژين ، آرژنين ، ترىگونل‌لين « 1 » ، تيروزين ، لوسين « 2 » ، ليزين ، كولين ، آلانتوئين ، نوكلئين و غيره در آن به‌وجود مىآيد كه در دانه‌ها ذخيره مىگردد . دانه لوبيا به علاوه داراى 20 درصد فازه‌ئولين « 3 » ( گلوبولين قابل تبلور ) مقدار كمى فازلين « 4 » كلسترين ، ليستين ، مواد پكتيك ، مواد چرب ، استاكيوز ، ساكارز ، ترپيتوفان ، نوعى فسفاتيد ، هيدرات‌هاى كربن محلول و غيره است . در ميوه خشك لوبيا ، ماده‌اى به نام فازول « 5 » و 6 / 48 درصد همين سلولز وجود دارد ، از هيدروليز ماده اخير ، گالكتوز ، آرابيموز و كمى لولز حاصل مىشود . عدس تركيب شيميايى : عدس داراى مواد غذايى باارزش كافى است و براى اينكه به صورت يك غذاى كامل درآيد ، احتياج به افزودن مواد چرب به آن نيست . هضم عدس به مراتب سهل‌تر از نخود است ، در خاكستر عدس مواد فسفاته زياد ديده مىشود . آرد عدس ، اثر نرم‌كننده و از بين برنده التهاب‌هاى سطحى بدن دارد از اين جهت به صورت ضماد مىتوان از آن استفاده نمود .

--> ( 1 ) - Trigonelline ( 2 ) - Lecuine ( 3 ) - Phaseoline ( 4 ) - Phaseline ( 5 ) - Phasol